Ben didim, o ne anlar didim sağa…
Serap Düzgören Arı
Serap Sigorta Aracılık Hizmetleri
Ofisimi yeni taşıdığım günlerden biri. Üst katta yetmiş yaşlarında bir teyze oturuyor. Beni çok sevdi, gelip gidip benle sohbet ediyor, apartman toplantılarına davet ediyor, pasta börek taşıyor. Eşini kaybetti…
Bir süre sonra geldi ‘Bana ne kadar dul aylığı bağlanacak hesaplasana’ dedi. Şaşırdım, dedim ki ‘Teyzecim onu SGK hesaplar. Benimki özel sigorta. Gözlerini patlattı ‘Haa sen o işe bakmıyon dimek…’ dedi ve gitti. 3 gün sonra yine geldi. Yanında aynı yaşlarda erkek kardeşi; ‘Kızım şunun pul parası mı ne yatacakmış bi bakıver’. İçimden ya sabır çekip teyzecim ‘Maliye’den motorlu taşıtlar vergisini ödeyeceksiniz, ben yapmıyorum’ dedim.
Amca dışarı doğru yürürken ‘Ben didim, o ne anlar didim sağa…’ dedi. Teyzem bana yedirdiği börekleri boğazıma dizercesine ‘Onu diyom yapmıyon, bunu diyom yapmıyon, kızım sen ne dimeye açtın bu tühkanı!’ dedi ve bütün çaresizliğimle beni baş başa bıraktı. Oturduğum yerde ‘Ben ne dimeye açtım bu tühkanı…’ diyerek kalakaldım.
